Şəhid Anasının çağırışı: “Gəlin, ömrümüzün qalan hissəsini elə yaşayaq ki, axirətdə şəhid övladlarımızın ruhu qarşısında utanmayaq!”

“Mübariz Qadın” jurnalının kollektivi kimi,

qarşımıza qoyduğumuz məqsədlərdən biri də

budur ki vaxtaşırı şəhid ailələrini ziyarət edək,

qayğılarına şərik olaq, problemlərinə işıq salaq.

Artıq bir neçə belə zityarətlərimiz haqqında

təəssüratlarımızı jurnalımızın əvvəlki saylarında

bölüşmüşük və hazırladığımız oçerklər, müsahi –

bələr oxucularımız tərəfindən böyük maraqla

qarşılanıb. Bu da gözlənilən idi. Çünki Şəhidlik

mövzusu xalqımızın həssaslıqla yanaşdığı məsələlər

sırasında ilk yerdədir.

Bu dəfə jurnalımızın yaradıcı kollektivi ilə Quba

rayonunun Mirzəmməd kəndində Vətən mühari –

bəsi Şəhidi Abduləlimov Miqdad Faiq oğlunun

böyüyüb boya-başa çatdığı ata ocağının qonağı

olduq. Şəhidin anası Tünzalə Abduləlimova bizi

böyük səmimiyyətlə qarşıladı. Bütün aurası ilə

mentalitetimizdə mətin, qeyrətli, ailəcanlı, kübar,

Azərbaycan qadını keyfiyyətlərini özündə birləş –

dirən Tünzalə xanım qonaqpərvərliyi, evdarlıq

məharəti ilə də bizi heyran etdi.

Arayış:

Şəhid Miqdad Abduləlimov 23 mart 2002-ci ildə

Quba rayonunda dünyaya göz açmışdır. Orta

məktəbi bitirdikdən sonra 2019-cu ildə Baki Dövlət

İqtisad Kollecinə qəbul olunmuşdur. 4 aprel 2020-

ci ildə ona hərbi xidmətə çagiriş gəlmiş və təhsilini

donduraraq 4 may 2020-ci ildə hərbi xidmətə yola

düşmüşdür.

Miqdad Abduləlimov 2020-ci il sentyabrın 27-

də Azərbaycan Silahlı Qüvvələri tərəfindən

Ermənistanın işğalı altında olan ərazilərin azad

edilməsi və Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün

bərpa olunması üçün başlanan Vətən müharibə –

sində mətinliklə iştirak etmiş, Tərtər rayonunun

azadlığı uğrunda gedən döyüşlərdə vuruşmuşdur.

28 sentyabr 2020-ci ildə Tərtər istiqamətində

gedən döyüşlərdə döyüş tapşırığının yerinə

yetirilməsi zamanı şəhid olmuşdur.

O, Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün təmin

edilməsi uğrunda gedən döyüş əməliyyatlarına

qatıldığına və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş

tapşırıqların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə

yerinə yetirdiyinə görə Azərbaycan Prezidenti

İlham Əliyevin 15.12.2020-ci il tarixli Sərəncamına

əsasən ölümündən sonra “Vətən uğrunda” medalı

ilə, Laçın rayonunun işğaldan azad edilməsi

uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarına qatılaraq

şəxsi igidlik və şücaət nümayiş etdirdiyinə görə

Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin 29.12.2020-

ci il tarixli Sərəncamına əsasən ölümündən sonra

“Laçının azad olunmasına görə” medalı ilə,

Suqovuşan qəsəbəsinin işğaldan azad edilməsi

uğrunda aparılan döyüş əməliyyatlarında şəxsi igid-

lik və şücaət nümayiş etdirdiyinə görə Azərbaycan

Prezidenti İlham Əliyevin 05.11.2021-ci il tarixli

Sərəncamına əsasən ölümündən sonra

“Suqovuşanın azad olunmasına görə” medalı ilə

təltif edilmisdir. Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün

təmin edilməsi uğrunda döyüş əməliyyatlarına

qatılan və hərbi hissə qarşısında qoyulmuş tapşırıq –

ların icrası zamanı vəzifə borcunu şərəflə yerinə ye-

tirdiyi üçün Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyevin

Sərəncamına əsasən Miqdad Abduləlimov ölü –

mün dən sonra III dərəcəli “Vətənə xidmətə görə”

ordeni ilə təltif edilmişdir.

Tünzalə xanımla söhbətimizə Miqdadın uşaqlığı,

gəncliyi və şəhadəti barədə detallı məlumatları

öyrənməklə başladıq. Hətta nadir adlardan olan

adının necə qoyulduğu ilə də maraqlandıq.

Sualımızı belə cavablandırdı:

– Miqdadın adını dayısı qoyub. Müsəlman

tarixində dərin izi olan Miqdad adlı şəxsiyyət ulu

peyğəmbərimiz hz. Məhəmmədin səhabəsi, imam

hz. Əlinin sərkərdəsi olub. Taleyi göstərdi ki, bizim

Miqdad adının şərəfini ləyaqətlə daşıdı, Vətən

uğrunda Şəhid oldu. Başqa bir əlamət isə onun

doğulduğu tarixin həmin il Tasua gecəsinə təsadüf

etməsi idi… Miqdad çox sakit uşaq idi. Amma hiss

olunurdu ki, içində bir cəsurluq var. Böyüdükcə bu

xüsusiyyəti daha da qabarıq şəkildə özünü göstər –

məyə başladı. İştirak etdiyi söhbətlərdə onun sözü

yekun olurdu, müzakirə olunan məsə ləyə həmişə

o nöqtə qoyurdu…

2020-ci ildə kollec təhsilini yarımçıq qoyub apre-

lin 4-də hərbi xidmətə getdi. Həmin il koronavirusla

bağlı məhdudiyyətlər vardı deyə, hərbi andiçmə –

dən sonra yalnız bircə dəfə, sentyabrın 14-də

Tərtərdə xidmət etdiyi “N” saylı hərbi hissəyə

yanına gedə bildik. Elə o son görüşümüzdəcə hiss

etdim ki, Miqdad xeyli dəyişib, artıq əvvəlki uşaq

deyil, böyüyüb. Yadımdadır, həmin görüşdə onunla

xidmət yerinin dəyişdirilməsi ehtimalının olub-

olmamasından danışdıq. Dedi ki, ön cəbhədən

yerinin dəyişdirilməsini istəmir, arzusu Şəhid Milli

Qəhrəman Mübariz İbrahimovun postuna

getməkdir. Dedim ki, sən əsgər gedəndən sonra

evimizin divarından üçrəngli milli bayrağımızı

asmışam. Eşitcək sevindi, dediyi sözlər bizi çox

mütəəssir etdi: “Mamamgil hazırdı, demək mən

şəhid ola bilərəm”

.

Sonra, tam otuz üç gün ondan xəbərimiz

olmadı. O ərəfələrdə şəhid şəhid dalınca gəlirdi.

Xəstəxanalar yaralılarla dolu olurdu. Döyüşlərdə nə

qədər itkin düşən, öldüsü-qaldısı bilinməyən

əsgərlər vardı. Həmin narahat günlərimizdə də

mən və həyat yoldaşım övladları şəhid olan və

yaralanan ailələri ziyarət edir, mənəvi dəstək

olmağa çalışırdıq. Baxmayaraq ki, öz övladımızın da

öldüsü-qaldısı məlum deyildi və tam çasqınlıq

içərisində idik…

Eyni zamanda, övladımızın da axtarışını davam

etdirirdik. Bununla əlaqəli bizi xəstəxanalara

naməlum şəhid cənazələrinin tanınmasına

çağırırdılar. Düzdü, biz hələ bilmirdik ki, ovladimiz

şəhid olub, amma mən bunu hiss edirdim.

Bir gün isə bizi Yevlax xəstəxanasına çağırdılar.

Xəstəxanada əsgərlərin nəşinə baxib çıxanda

qəribə bir qoxu hiss etdim. Sanki cənnət qoxusu

gəlib burnuma dəydi keçdi. Onda artıq mən başa

düşdüm ki, oğlum Şəhid olub. Miqdadın nəşi DNT

analizi ilə də tam tanınandan sonra torpağa

tapşırıldı…

Tünzalə xanım və həyat yoldaşı Faiq bəy

dərdlərinə mətinliklə sinə gəriblər, övladları Şəhid

olandan sonra da həmisə həmdərdlilərinin yanında

olublar, onlara təskinlik verməyə davam ediblər.

Söhbətin bu yerində Tünzalə xanıma digər bir

çox həmdərdliləri ilə müqayisədə çox dəyanətli

göründüyünü, bir Şəhid anası kimi dəsti-xəttinin

başqa olduğunu vurğuladım və bu dəyanəti

qoruyub saxlamağa necə nail olduğunu soruşmaq –

dan özümü saxlaya bilmədim.

Belə izahat verdi:

– Mənim oğlum ölməyib, o Şəhiddir. Bu ad

mənim daha məğrur, daha mətin olmağım üçün

bəs edir. Bundan əlavə, biz belə dərdləri əvvəl də

görmüşük. Bu bizim ilk Şəhidimiz deyildi. Nəslimiz –

də Birinci Qarabağ müharibəsindən Şəhid və qazi

olan var. Xalam oğlu Şəhid olub. Qardaşım Rövşən

Cəfərov Birinci Qarabağ savaşında döyüşüb, 1-ci

qrup Qarabağ əlilidir . Elə bu dəyanətin gücü və “bu

iş səndə yaxşı alınır” deyib mənə mənəvi dəstək,

ruh verən qardaşımın məsləhəti ilə 2021-ci ildə

“Vətən Naminə” Şəhid Ailələrinə Dəstək İctimai

Birliyini qeydiyyatdan keçirdim. Qeydiyyat məsələ –

lə rin də rəhmətlik millət vəkili Qənirə xanım

Paşayeva mənə dəstək verdi. İlk əvvəl Şəhid

oğluma görə verilən “qan pulunu” da cəmiyyətin

təşkilati işlərinə və xeyriyyəçiliyə sərf elədim. Bəzi

ehtiyaclı ailələrin evlərinə qaz, su çəkdirdim.

Bunları indi bir-bir sadalamaq istəmirəm. Həm

xatırlamaqda çətinlik çəkirəm, həm də elədiklərimi

deməkdən xoşum gəlmir. Bunlar qalsın Allahla öz

aramızda…

Həmsöhbətimdən rəhbərlik etdiyi ictimai bir-

liyin fəaliyyətindən danışmağı, hazırki şəraitdə

maliyyə məsələlərinin öhdəsindən necə gəldiyini,

yerlərdə üzvlərin sayını soruşdum. Bildirdi ki, əsas

maliyyə mənbəyi həyat yoldaşı Faiq bəyin, çox az

sayda olan digər xeyirxah insanların yardimları və

əlbəttə ki, Qeyri-Hökumət Təşkilatlarına Dövlət

Dəstəyi Fondunun vəsaitləridir:

– İndiyədək bir neçə bəyənilən layihəmə qrant

ayrılıb. Builki ən ürəyimcə olan və hamı tərəfindən

alqışlanan layihə ərazisində müharibə gedən

Ukraynadan gəlmiş hər iki və ya bir valideynini

itirmiş uşaqlarla bağlı oldu. İstəyirik ki, layihələ –

rimiz, xeyriyyəçi tədbirlərimiz təkcə paytaxt Bakını,

Sumqayıtı deyil, ucqar rayonlarımızı da əhatə etsin.

Odur ki, bölgələrdə də cəmiyyətimizin filiallarını

yaratmışıq, fəal üzvlərimiz var. Amma cəmiyyətə

üzv qəbulu məsələsinə çox həssas yanaşırıq. Çalı –

şırıq ki, təsadüfi adamlar sıralarımıza daxil olmasın –

lar…

Tünzalə xanımdan Şəhidlərimizin irsinin təbliğatı

barədə nə düşündüyünü soruşdum. Dövlətin bu

sahədə gördüyü təbliğati işlərdən razı qaldığını

söylədi.

Amma həm də bu müstəvidə yalnız yoxlanılmış,

hər biçi mütəxəssislər tərəfindən təsdiqlənmiş

rəsmi mənbələrə istinadlı məlumatlara inanmağın

lazım və düzgün olduğunu dedi:

– Bilirsiniz, mən Birinci və İkinci Qarabağ

müharibələri iştirakçıları, şəhid və qaziləri arasında

ayrı-seçkiliyin tam əleyhinəyəm. İkinci Qarabağ

müharibəsində qalib gələn igid oğullar da elə Bir-

inci Qarabağ savaşında döyüşən, düşmənin

irəliləməsinin qarşısını alan igid ataların övladları

deyilmi? Bundan başqa, Vətən müharibəsi şəhid –

ləri, qaziləri haqda, onların döyüş yolları barədə

mediada, sosial şəbəkələrdə bəzən təhrif olunmuş,

ya da yanlış məlumatlar verilir. Bu informasiyalar

çox vaxt nəzərə çarpacaq dərəcədə şişirdilir. Hal-

buki, bu məsələdə mübaliğəyə ehtiyac yoxdur.

Çünki müharibə iştirakçısı düşməndən qorxma –

yıbsa, fərarilik etməyibsə, o, elə qəhrəmandır da…

Şəhid anası başqa bir ağrılı məsələyə də to –

xundu:

– Etiraf etməliyik ki, bəzi şəhid ailələri və

ailələrinin üzvləri dövlətin, xalqın onlara verdiyi

dəyərlə, imtiyaz və güzəştlərlə kifayətlənmir, bəzən

başqalarının maraqlarına xidmət edərək, daha

artıq maddiyyata yiyələnməyə çalışırlar. Cəmiy –

yətdə isə insanlar bu qəbildən olan şəxslərin

hərəkətlə rinə irad bildirməkdən çəkinirlər. Çünki

həm onların qəlblərinə toxunmaqdan, həm də

qınağa tuş gəlməkdən ehtiyat edirlər, onların

səhvlərinə, kaprizlərinə göz yummalı olurlar . Amma

mənim bir Şəhid anası kimi haqqım var irad

bildirməyə, özüm də onlarla eyni dərddəyəm axı.

Elə indi də üzümü onlara tutub deyirəm:

Biz şəhidlərimizin yerinə yetirdikləri missiyanı

hələ tam dərk etmirik, zaman keçdikcə anlayaca –

ğıq. Övladlarımız heç də yaxınlarını var-dövlətə,

naz-nemətə çatdırmaq üçün canlarından keçmə –

yiblər. Onlar Torpaqlarımızı azad etmək, indiyədək

verdiyimiz şəhidlərin qanını almaq, millətin

qeyrətini çəkərək Azərbaycan xalqını Qalib Xalqa

çevirmək üçün Şəhid və qazi oldular, bu məqsədlə –

rinə də çatdılar…

Tünzalə xanım ən sonda Şəhid analarına, Şəhid

ailə üzvlərinə bir çağırış etdi: “Gəlin, ömrümüzün

qalan hissəsini elə yaşayaq ki, axirətdə Şəhid –

lərimizin ruhları qarşısında xəcalət çəkməyək!”